Snorkeling Costa del Sol: Punta Chullera i wraki Gibraltaru

Większość gości przyjeżdża do Sabinillas pierwszy raz dla plaży, a wyjeżdża, opowiadając o tym, co znalazła pod nią. Dziesięć minut spaceru na skalisty koniec piasku, maska na twarz, głowa pod wodę — i proszę: ryba-trąbka wisząca pyskiem w dół przy skale, łeb mureny wystający ze szczeliny, ośmiornica, którą prawie przegapiasz, bo znakomicie udaje dno. Bez łodzi, bez kolejek i często bez żywej duszy w wodzie.

Ten odcinek wybrzeża leży dokładnie tam, gdzie Atlantyk wciska się w Morze Śródziemne przez Cieśninę Gibraltarską, a mieszanie się dwóch mórz daje żywszą i bardziej różnorodną faunę niż przeciętna spokojna zatoczka tego morza — dlatego to jedno z ciekawszych, a wciąż mało znanych miejsc na snorkeling na Costa del Sol. Jeśli szukasz snorkelingu w Hiszpanii z dala od tłumów, to dobry adres. Poniżej: gdzie się wybrać, co realnie zobaczysz, a dla chętnych na więcej — rafa z zatopionych wraków po drugiej stronie granicy w Gibraltarze, pół godziny stąd.

Jakie jest morze na tym odcinku wybrzeża

Snorkeling to tu inna bajka niż sama piaszczysta, łagodnie opadająca plaża. Plaża w Sabinillas jest wspaniała do pływania, ale piasek nie daje rybom nic do ukrycia, więc ciekawe życie skupia się przy skałach — cyplach, zatoczkach i rumowisku u podnóża każdego odsłoniętego punktu. Ta zasada obowiązuje na całej zachodniej Costa del Sol i właśnie dlatego każde dobre miejsce z listy poniżej jest skaliste, a nie piaszczyste.

Widoczność zależy przede wszystkim od wiatru. Spokojne poranki, zanim bryza zdąży zamieszać górne metry wody, dają rutynowo 5–10 metrów przejrzystości; do połowy popołudnia, zwłaszcza po wietrze, potrafią z tego zostać dwa–trzy. Mieszanie wód Atlantyku i Morza Śródziemnego w cieśninie sprawia też, że temperatura i przejrzystość zmieniają się tu trochę szybciej, niż goście oczekują po „typowo śródziemnomorskim" wybrzeżu — i po części właśnie dlatego fauna jest bogatsza niż w pocztówkowej wersji tego morza. Pełniejszy obraz sportów wodnych na tym wybrzeżu, z nurkowaniem i kajakami, daje nasz przewodnik po sportach wodnych.

Najlepsze miejsca na snorkeling — od najbliższych

Skalisty wschodni kraniec plaży w Sabinillas

Nawet nie wsiadaj do samochodu. Dojdź tam, gdzie kończy się piasek i zaczynają skały — opisujemy je w naszym przewodniku po plaży w Sabinillas — i już jesteś w całkiem przyzwoitym terenie do snorkelingu. Oczywisty pierwszy strzał, a zarazem odpowiedź dla każdego bez transportu.

Punta Chullera i rezerwat ekologiczny Manilvy

Jakieś 10 minut jazdy na zachód cypel Punta Chullera wyznacza skraj Reserva Ecológica Playas de Manilva — rezerwatu ekologicznego plaż Manilvy, chronionego pasa wybrzeża ciągnącego się w stronę granicy z prowincją Kadyks. Oficjalna ochrona dotyczy głównie rzadkich roślin wydmowych uczepionych cypla, ale morze opowiada tu własną historię: niezabudowany, skalisty brzeg, o którym miejscowi nurkowie i snorkelujący mówią, że obok naturalnej skały kryje fragmenty zadomowionej od lat sztucznej rafy. Tak czy inaczej Punta Chullera to najbogatszy i najpewniejszy kawałek wody w łatwym zasięgu apartamentu — i najlepszy powód, żeby jednak wsiąść na te dziesięć minut do auta.

Cala Sardina

Mniejsza skalista zatoczka kawałek dalej na tym samym odcinku wybrzeża, zwykle jeszcze spokojniejsza niż Punta Chullera — rozsądny plan B, gdy na bardziej odsłonięty cypel wchodzi fala.

Zatoczki Estepony i Playa del Cristo

Mniej więcej 15–20 minut jazdy w stronę Estepony osłonięta zatoka Playa del Cristo i bardziej skaliste miejsca z naszego przewodnika po ukrytych plażach dają kolejne zatoczki, a w dobry dzień lepszą przejrzystość niż ruchliwsze plaże w centrum miasta. Warte nadłożenia drogi, gdy przy Punta Chullera tłoczno albo warunki akurat nie sprzyjają.

Gdziekolwiek się wybierzesz, ruszaj wcześnie — o porach piszemy niżej — a większość z tych zatoczek będziesz mieć niemal wyłącznie dla siebie.

Co zobaczysz: ściąga obserwatora

To nie Morze Czerwone i nikt uczciwy nie obieca ci tu żółwi. Ale w spokojny dzień nad skałami znajdziesz, i to regularnie:

• Ryba-trąbka (trumpetfish) — długa, cienka i dziwnie cierpliwa, często wisi niemal pionowo przy gorgoniach i skałach. Łatwo ją przegapić, póki się nie poruszy.
• Mureny — klasyczny moment „czy to wąż?". Za dnia wciśnięte w szczeliny, z otwartą paszczą — tak po prostu oddychają, to nie groźba.
• Wargacze — najbarwniejsi stali bywalcy tego wybrzeża, kilka gatunków śmigających wokół skał w małych, ciekawskich grupkach.
• Prażmy (sargo, dorada) — srebrzyste, z ciemnymi pasami, często w luźnych ławicach nad piaszczystymi łatami między skałami.
• Ośmiornice — mistrzynie kamuflażu. Szukaj faktury, która nie całkiem pasuje do otaczającej skały, albo pojedynczego ciekawskiego oka, które patrzy na ciebie.
• Płaszczki — raczej od święta niż na pewno; suną nisko nad piaskiem na płyciznach. Daj im przestrzeń, a odwdzięczą się tym samym.
• Bonusowe znaleziska — skorpena (patrz, nie dotykaj: kolce mają bolesny jad), mątwa, a dzięki mieszającym się wodom cieśniny od czasu do czasu większy gość w przelocie, jakiego głębiej w Morzu Śródziemnym raczej się nie spotyka.

Wraki Gibraltaru: poziom wyżej dla nurków

Około 30 minut jazdy wzdłuż wybrzeża Gibraltar ukrywa jedną z najstarszych sztucznych raf Europy. Camp Bay, po zachodniej stronie Skały, to około jedenastu wraków zatapianych celowo od lat 70. — wśród nich barka Royal Navy, a według kilku relacji także zatopiony włoski miniaturowy okręt podwodny — położonych tam po to, by na stromym, dość jałowym dnie powstało nowe morskie siedlisko. (Osobny i znacznie słynniejszy wrak, bombowiec Bristol Bombay, który wodował awaryjnie w 1941 roku, leży u South Mole w Gibraltarze, wyraźnie głębiej — to inne stanowisko, choć w opowieściach oba często się zlewają.)

To nie jest teren do snorkelingu w ścisłym sensie i nie będziemy udawać, że jest inaczej. Większość wraków Camp Bay leży na 12–22 metrach, najpłytszy na około 8 — w zasięgu silnego, pewnego swego freedivera w płaski, przejrzysty dzień, ale tak naprawdę to robota dla sprzętu z butlą. Jeśli jednak ktoś w twojej grupie nurkuje, to krótki wyjazd po naprawdę nietypowe przeżycie: gąbki i gorgonie kolonizujące kadłub okrętu podwodnego, ryby wpływające i wypływające z ładowni barki, dekady morskiego życia na celowo zatopionym metalu.

Zapytaj lokalne centrum PADI — kto aktualnie działa w okolicy, podpowiada nasz przewodnik po sportach wodnych — czy organizuje wyjazdy za granicę, albo zarezerwuj bezpośrednio u operatora nurkowego już w Gibraltarze. A wszystko, co tego dnia warto zrobić na Skale poza wodą, opisuje nasz przewodnik po wycieczce do Gibraltaru — nienurkująca część grupy też ma pełny dzień z głowy.

Sprzęt, bezpieczeństwo i pora dnia

Sprzęt. Maska, rurka i płetwy w zupełności wystarczą. Dorzuć buty do wody na bardziej kamieniste wejścia — te zatoczki są pod stopami żwirowe, nie piaszczyste — i koszulkę UV na dłuższe sesje, bo andaluzyjskie słońce nie zna litości dla odsłoniętych pleców. Nie chcesz pakować własnego sprzętu? Zestaw do snorkelingu to dodatek do rezerwacji w apartamencie za 8 € dziennie — jedna rzecz mniej w walizce.

Pora. Ruszaj wcześnie. Poranki są na tym wybrzeżu prawie wszędzie spokojniejsze, zanim popołudniowa bryza rozkołysze powierzchnię i zabije widoczność. Pewne okno to maj–październik — od mniej więcej czerwca pływa się bez pianki, a w sierpniu woda jest już praktycznie jak w wannie. Poza tym oknem morze bywa krystalicznie czyste, ale naprawdę zimne.

Bezpieczeństwo. Zasady proste, ale traktowane serio. Wchodź do wody tylko w spokojne dni — jeśli jest realna fala albo mocna bryza, poczekaj na lepszy poranek. Przed wejściem sprawdź kierunek wiatru: wiatr od lądu, wiejący w stronę otwartego morza, potrafi odpychać pływaka szybciej, niż ten płynie z powrotem, i to największe pojedyncze ryzyko na tym skądinąd łagodnym wybrzeżu. Nigdy nie snorkeluj w pojedynkę, trzymaj się swoich umiejętności i głębokości, a na dłuższe wypady od brzegu bierz bojkę asekuracyjną. Żadna z tych rad nie jest egzotyczna — to dokładnie one utrzymują spokojne, piękne wybrzeże spokojnym i pięknym.

Wskazówka: snorkeluj w pierwszych dwóch godzinach po wschodzie słońca, zanim zerwie się wiatr i ruszą łodzie. Skały Punta Chullera będziesz mieć wtedy najpewniej tylko dla siebie, a niskie poranne światło znacznie ułatwia wypatrzenie zakamuflowanych ryb i ośmiornic na tle kamienia.

Nic z tego nie wymaga łodzi, pianki ani żadnych umiejętności poza podstawowym pływaniem i odrobiną ciekawości. Spakuj maskę, dojdź na skalisty koniec plaży w Sabinillas i sprawdź, co tam mieszka, jeszcze przed śniadaniem. A jeśli morze wciągnie cię tak, jak wciąga większość naszych gości, dopisz do planu tygodnia wycieczkę do Gibraltaru i zejdź o poziom głębiej.

---

Planujesz wyjazd na snorkeling? Zarezerwuj termin w naszym apartamencie przy plaży w Sabinillas — Punta Chullera dziesięć minut dalej wzdłuż wybrzeża, wraki Gibraltaru trzydzieści, a morze 30 sekund od drzwi. Dorzuć zestaw do snorkelingu z katalogu dodatków przy rezerwacji albo zapytaj nas po przyjeździe o aktualnie najlepsze miejsca i warunki.